ပြည်တွင်းကုန်သွယ်မှုသတင်း

      ကယားပြည်နယ်သည် တောင်ပေါ်ဒေသဖြစ်သည့်အလျောက် ချက်ပြုတ်စားသောက်ရာတွင် ဟင်းခတ် အမွှေးအကြိုင်များအစား ငရုတ်သီးများအားထည့်၍ ချက်ပြုတ်တတ်ကြပါသည်။ အစပ်ပါမှ ထမင်းမြိန်သည့် ကျွန်ုပ်တို့တိုင်းရင်းသူ/သားများသည် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် များ အား အသုံးပြုမှုနည်းပါးပြီး မိမိတို့နှစ်ခြိုက်စွာ စားသုံးခဲ့သည့် ငရုတ်သီးကိုသာထည့်၍ ချက်ပြုတ် စားသောက်ကြပါသည်။

     ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်မြို့အတွင်းရှိ အခြေခံစားသောက်ကုန်အများစုသည် အများ အားဖြင့် ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ တောင်ကြီး၊ အောင်ပန်း၊ ကလောတို့မှ အများဆုံးမှာယူ တင်သွင်းရောင်းချကြပြီး အချို့အသီးနှံများကိုမူ ဒေသတွင်းတစ်နိုင်တစ်ပိုင်စိုက်ပျိုး ရောင်းချကြ ပါသည်။ လွိုင်ကော်မြို့ဈေးကွက်အတွင်း ငရုတ်သီးခြောက်များကို ဗမာသီး(ငရုတ်သီးရှည်)၊ကုလားအော်သီး(ငရုတ်သီးပု)၊ ဆီးဘူးငရုတ်သီး (ငရုတ်သီး အသေး)ဟူ၍ အမျိုးအစား(၃)မျိုး တွေ့ရှိရပြီး ဒေသတွင်းထွက်ရှိသော ဆီးဘူးငရုတ်သီး မှာလူကြိုက်များပါသည်။ ဆီးဘူးငရုတ်သီး ခြောက်များ ကိုရှမ်း၊ကယားနယ်စပ်မြို့ဖြစ်သည့် ဆီးဘူးမြို့၌ အများဆုံးစိုက်ပျိုးကြပြီး ဈေးနှုန်း မှာလည်း ကောင်းမွန်ပါသည်။ဆီးဘူးငရုတ်သီးခြောက်မှာ လက်သည်းခွံအရွယ်အစားမျှသာရှိ၍ အလွန်စပ်ပြီး အသွင်သဏ္ဍာန်မှာ လိမ္မော်ရင့်ရောင်ရှိပါသည်။ ယခင်က မြန်မာ-ထိုင်း (မယ်ဟောင် ဆောင်)နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းမှတဆင့် ကုန်သွယ်မှုပြုသော ငရုတ်သီး အမျိုးအစားလည်းဖြစ်ပါသည်။ လွိုင်ကော်မြို့၊ သီရိမင်္ဂလာ ဈေးကွက်အတွင်း ဆီးဘူးငရုတ်သီးခြောက် တစ်ပိဿာလျှင် ကျပ်(၃၅၀၀၀)မှ (၃၈၀၀၀)ခန့် အရောင်းအဝယ် ဖြစ်လျက်ရှိကြောင်း ငရုတ်သီးခြောက် ရောင်းချနေသည့် ဈေးသည်တစ်ဦးထံမှ  သိရှိရပါသည်။

DOCA(ကယား)

       ညောင်လေးပင်မြို့နယ်၊ ပြွန်တန်ဆာ ဘိုင်းဒါးနယ်မြေဒေသသည် စိုက်ပျိုးမြေကောင်းသည့် ဒေသဖြစ်သည့်အလျောက် ဖရဲ၊ ပြောင်း၊ ပန်းဂေါ်ဖီ၊ ဂေါ်ဖီ၊  ခရမ်းချဉ်သီး နှင့် ငရုတ် စသည့် မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများ စိုက်ပျိုးဖြစ်ထွန်းအောင်မြင်သည့် ဒေသဖြစ်ပါသည်။

    ယခုအခါ အဆိုပါဒေသတွင် ဖရဲစိုက်ခင်းများ ဖြစ်ထွန်းအောင်မြင်လျက်ရှိရာ စိုက်ပျိုးထွက်ရှိမှုအခြေအနေနှင့် အကျိုးအမြတ်ရရှိမှု အခြေအနေများအား စိုက်ခင်းများသို့ ကွင်းဆင်းလေ့လာ တွေ့ဆုံမေးမြန်းခဲ့ပါသည်။ ဖရဲ (၁)ဧက စိုက်ပျိုးထွက်ရှိရန် စိုက်ပျိုးစရိတ် ကျပ် သိန်း(၄၀) ခန့် ပျမ်းမျှ ကုန်ကျကြောင်း၊ (၁)ဧက ကုန်ကျစရိတ်များမှာ ဖရဲမျိုးစေ့ဖိုး (၃.၅ ) သိန်း၊ စိုက်ပျိုးမြေထွန်ယက်ခနှင့် စိုက်ဘောင်ဖေါ်ခ (၄) သိန်း၊ မြေဩဇာ ပိုးသတ်ဆေးဖိုး (၁၇) သိန်း၊ အလုပ်သမားခ (၁၀) သိန်းနှင့် အထွေထွေကုန်ကျစရိတ် (၅) သိန်းခန့် ကုန်ကျပါကြောင်း သိရှိရပါသည်။  (၁)ဧက ဖရဲ သီး (၁၀၀၀-၁၂၀၀) လုံးခန့်ပျမ်းမျှ ထွက်ရှိပြီး (၁)လုံး (၇၀၀၀)ကျပ်ခန့် ရောင်းရပါကြောင်းနှင့် နောက်ကျဖရဲသီးများမှာ ဈေးကောင်းရရှိမှု လျှော့နည်းပါကြောင်း၊ တရုတ်ဘက်သို့ တင်ပို့မှုအဆင်ပြေလျင် သိန်းရာချီမြတ်ပါကြောင်းနှင့် ပြည်တွင်းသုံး ရောင်းချလျင် (၁) ဧက ကျပ်သိန်း (၈၀ ) ခန့် ပျမ်းမျှ ရရှိ၍ ကျပ်သိန်း(၄၀)ခန့် အကျိုးအမြတ်ရရှိပါကြောင်း စုံစမ်းသိရှိရပါသည်။

DOCA(ပဲခူး)

            ကန့်ဘလူခရိုင်သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးအတွင်း ထောပတ်ပဲစိုက်ပျိုးမှု အရေးပါသည့် ဒေသတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်နေပြီး မိုးရာသီနှင့် ဆောင်းရာသီအတွင်း စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုများကို  ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ ထောပတ်ပဲသည် ပြည်တွင်းစားသုံးမှုအပြင် ပြည်ပ ပို့ကုန်အတွက်ပါ အရေးပါသည့် သီးနှံဖြစ်သဖြင့် ဈေးကွက်အခြေအနေနှင့် ထုတ်လုပ်မှုကုန်ကျစရိတ်များအပေါ်မူတည်၍ တောင်သူများစိုက်ပျိုးလျက်ရှိကြောင်း၊ ယခုနှစ်တွင် ထောပတ်ပဲစိုက်ဧက သုံးထောင်ကျော် စိုက်ပျိုးထား ကြောင်း ကြေးတိုင်နှင့်မြေစာရင်းဦးစီးဌာန၏ စာရင်းများအရ သိရသည်။

စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုကုန်ကျစရိတ်

             ကန့်ဘလူခရိုင်အတွင်း ထောပတ်ပဲတစ်ဧကလျှင် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်ရန် လိုအပ်သည့် ကုန်ကျစရိတ်မှာ မျိုးစေ့ကုန်ကျစရိတ်၊ မြေပြုပြင်ရေး၊ အလုပ်သမားခ၊ ဓာတ်မြေဩဇာနှင့် ပိုးသတ်ဆေး စရိတ်တို့ကို စုစုပေါင်းတွက်ချက်လျှင် တစ်ဧကလျှင် ကျပ် ၅ သိန်းခန့်မှ ၆ သိန်းခန့်အထိ ရှိလာ ကြောင်းသိရသည်။ အထူးသဖြင့် မျိုးစေ့နှင့် အလုပ်သမားခ စရိတ်များ မြင့်တက်လာခြင်းကြောင့် ယခင်နှစ်များနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ် တိုးမြင့်လာကြောင်း တောင်သူများက ဆိုသည်။

အထွက်နှုန်းနှင့် တောင်သူအကျိုးအမြတ်

               ထောပတ်ပဲ၏ ပျမ်းမျှအထွက်နှုန်းမှာ တစ်ဧကလျှင် ပဲ ၁၅ တင်းမှ ၁၇ တင်းခန့်ထွက်ရှိပြီး ရာသီဥတုကောင်းမွန်ပါက ထွက်နှုန်းပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ လက်ရှိ ဈေးနှုန်းအခြေအနေအရ တစ်တင်းလျှင် ကျပ် တစ်သိန်းမှ တစ်သိန်းသုံးသောင်းအထိ ရရှိနေသဖြင့် ထုတ်လုပ်မှုကုန်ကျ စရိတ်များကို နုတ်ပြီးနောက် တစ်ဧကလျှင် အမြတ် ကျပ် ၉ သိန်းခန့်မှ ၁၀ သိန်းခန့်အထိ ရရှိနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းကြသည်။ သို့သော် ရာသီဥတုမညီမညာဖြစ်ခြင်းနှင့် ရောဂါပိုးဝင်ရောက်မှု များကြောင့် ထွက်နှုန်းကျဆင်းပါက အကျိုးအမြတ်လည်း လျော့နည်းနိုင်ကြောင်း တောင်သူတစ်ဦးကပြောသည်။

ဈေးနှုန်းနှင့် ဈေးကွက်အခြေအနေ

ကန့်ဘလူဒေသထွက် ထောပတ်ပဲများကို ဒေသတွင်းကုန်သည်များက ဝယ်ယူကာ မန္တလေး၊ ရန်ကုန်စသော မြို့ကြီးများသို့ ပို့ဆောင်ရောင်းချလျက်ရှိသည်။ လက်ရှိကာလတွင် ပြည်တွင်းစားသုံးမှုနှင့် ပြည်ပဝယ်လိုအား ရှိနေသော်လည်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကုန်ကျစရိတ်များ မြင့်တက်ခြင်းကြောင့် ဈေးနှုန်းတည်ငြိမ်မှု မရှိသေးကြောင်း ကုန်သည်များက ပြောကြသည်။

ကန့်ဘလူခရိုင်တွင် ထောပတ်ပဲစိုက်ပျိုးမှုသည် တောင်သူများအတွက် အကျိုးအမြတ်ရနိုင်သည့် သီးနှံတစ်မျိုးအဖြစ်ကြောင်း တောင်သူတစ်ဦး၏ ပြောပြချက်အရ သိရသည်။

DOCA(စစ်ကိုင်း)

           ပဲခူးခရိုင်၊ ပျဉ်ပုံကြီးရှိ ကိုင်းတောရွာသစ်တွင် သံရည်ကျို ပုံလောင်းလုပ်ငန်းကို အများဆုံးလုပ်ကိုင်လျက်ရှိကြောင်း သိရှိရသည်။  သံရည်ကျိုလုပ်ငန်းအား လုပ်ဆောင်ရာတွင် ကုန်ကြမ်းအနေဖြင့် သံကျွတ်၊ ကားအင်ဂျင်ဟောင်း၊ သံအထည်ဟောင်းများကို အသုံးပြုကြောင်း၊ ကုန်ကြမ်းများအား ဒေသအတွင်းမှပင် ဝယ်ယူကြောင်း သိရှိရသည်။ တစ်နေ့လျှင် နန်းဆွဲ တစ်တန်ခွဲထုတ်လုပ်လျက်ရှိပြီး တစ်လလျှင် ပျှမ်းမျှ ရက် ၃၀ ခန့် ထုတ်လုပ်ကြောင်း သိရှိရသည်။ တစ်နေ့ သံရည်ကျို ၄ တန်ထုတ်လုပ်ပြီး  တစ်လပျှမ်းမျှ ၂၄ ရက်ခန့် ထုတ်လုပ်ကြောင်း သိရသည်။

         သံနန်းဆွဲအနေဖြင့် အိမ်ဆောက်အုတ်ဖိနပ်တိုင်တွင်ထည့်၍ အသုံးပြုသော ကျင်တွယ် တစ်ပိဿာလျှင် ၅၀၀၀မှ ၅၅၀၀ ကျပ်ထိ ရောင်းချပြီး ထုတ်ကုန်အနေဖြင့် လယ်ယာသုံးပစ္စည်းအနေဖြင့် ထွန်စက်နောက်တွဲတွင် အသုံးပြုသော ဘောအိမ်များ၊ အိုးစည်များ၊ ထည်ပိတ်များအား ထုတ်လုပ်လျက်ရှိပြီး  ၁ပိဿာလျှင် ၉၀၀၀ ကျပ်၊ ခြံစည်းရုံးသံပန်းများတွင် အသုံးပြုလျက်ရှိသော သံကြွပ်ပန်း  ၁ ပိဿာ လျှင် ၄၅၀၀ ကျပ် ခန့် ရောင်းချကြောင်း သိရှိရပါသည်။ လုပ်သားဦးရေအနေဖြင့် ၆၀ ခန့်ရှိပြီး လက်ရှိသံရည်ကျိုနှင့် သံနန်းဆွဲများအား ကျင်တွင်နှင့် ဖလပ်ပြား၊ ဓား၊တံစဉ်၊ သံ၊ စက်သွားသံများကို သာပြုလုပ်နိုင်ပြီးသံရည်ကျိုနှင့် သံနန်းဆွဲများကို အဆင့်မြှင့်ထုတ်လုပ်မည်ဆိုပါက ဆောက်လုပ်ရေးတွင် အသုံးပြုသော ဟောလိုထုတ်လုပ်ရန်စက်များ၊ သွပ်လိပ်ထုတ်လုပ်ရန်စက်များကို လိုအပ်လျက်ရှိပြီး   ၎င်းစက်များကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပါက ဟောလိုများ၊ သွပ်များကို ထုတ်လုပ်နိုင်မှာဖြစ်ကြောင်း၊   ထပ်မံအဆင့်မြှင့်ပါက  ကြံစစ်သံချောင်းများအားပြုလုပ်နိုင်ရေး ထပ်မံတိုးချဲ့ ဆောင်ရွက်ရန် စီစဉ်လျက်ရှိကြောင်း  သံနန်းဆွဲနှင့် သံရည်ကျို ကုန်ချောများကို  ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ မြစ်ကြီးနား၊ ကော့သောင်းမြို့များသို့ တင်ပို့ရောင်းချကြောင်းသိရှိရပြီး  အရောင်းအဝယ်အနေဖြင့် ပုံမှန်အရောင်းအဝယ်ဖြစ်လျက်ရှိပြီး ထိုက်သင့်သော အကျိုးအမြတ်ရရှိပြီး   ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၏ အသေးစား၊ အငယ်စားနှင့် အလတ်စား လုပ်ငန်းများဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး လုပ်ငန်းရှင်ကဒ်လည်း ရရှိပြီးဖြစ်ကြောင်း သံရည်ကျိုပုံလောင်း လုပ်ငန်းပိုင်ရှင် ဦးအေးဝင်း၏ ပြောကြားချက်အရ သိရှိရပါသည်။

DOCA(ပဲခူး)

        ငါးရံ့ငါးဆိုလျှင် ငါးခြောက်ပြုလုပ်ပါက အရမ်းချိုပြီး စားကောင်းသည့်ငါးဖြစ်သည့်အပြင် မြစ်ချောင်း၊ အင်းအိုင်များပေါများသော ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးတွင် ငါးရံ့ခြောက်ကို ဒေသထွက်ကုန်တစ်ခုအနေဖြင့် ထုတ်လုပ်ရောင်းချလျှက်ရှိပါသည်။ ငါးရံ့မျိုးစိတ်ပေါင်းများစွာရှိသည့်အနက် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ငါးရံ့ (၅) မျိုးရှိပြီး ရေချိုတွင်သာနေထိုင်ကြပြီး ရေချို၌သာ သားပေါက်လေ့ရှိပြီး ငါးရံ့အောက် အမျိုးအစားမှာ ကြီးထွားနှုန်းကောင်းမွန်သောကြောင့် ရွေးချယ်မွေးမြူသင့်သော ငါးမျိုးဖြစ်သည်။

          ငါးရံ့ကို ငါးရံ့အူဆီပြန်၊ ငါးရံ့ခေါင်းချဉ်ရည်ဟင်း၊ ငါးရံ့ဒန့်သလွန်ဟင်း၊ ငါးရံ့ပင်စိမ်း၊ ငါးရံ့ဆန်လှော်ဟင်းများသည်လည်း လူကြိုက်များသော ဟင်းလျာများဖြစ်ကြသည့်အပြင် ငါးရံ့ငါးမှာ ချိူလှသဖြင့် မုန့်ဟင်းခါးပြုလုပ်ရာ၌လည်း အသုံးပြုကြသောကြောင့် ဈေးကွက်တွင် လူကြိုက်များသော ငါးဖြစ်ပါသည်။ ငါးရံ့ငါးမွေးမြူရာတွင်  ရောဂါမရှိဘဲ အကြမ်းခံနိုင်ခြင်း၊ အစာချေးမများခြင်း၊ အသေအပျောက်နည်းခြင်း၊ ကျွေးသလောက်စား၊ စားသလောက်အရွယ်အစားကြီးထွားနိုင်ခြင်းအပြင် ငါးစိုရော ငါးခြောက်ပါ ဝယ်လိုအားကောင်းမွန်ခြင်းကြောင့် စီးပွားရေးတွင်လည်း အရေးပါသောငါးတစ်မျိုးဖြစ်ခြင်းကြောင့် တိုးချဲ့မွေးမြူသင့်သော ငါးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

          ငါးခြောက်ပြုလုပ်ရာတွင် ငါးရံ့အစိုတစ်ပိဿာကို ၂၀၀၀၀ ဈေးမှ ၂၅၀၀၀ ဈေးအထိ အကောင်၊ အကြီး၊ အသေးပေါ်မူတည်၍ ဝယ်ယူရပြီး အဆိုပါ ငါးအစိုကို ခွဲခြမ်းပြီး နေလှမ်းရာတွင် ငါးခြောက်အဖြစ် ၂၅ ကျပ်သားမှ ၃၀ ကျပ်သားအထိ ထွက်ရှိပါသည်။ ငါးရံ့ခြောက်ထုတ် လုပ်သူများအနေဖြင့် ငါးရံ့အစိုတစ်ပိဿာကို အခြောက်ပြုလုပ်ရာ၌ ခန့်မှန်းကုန်ကျငွေ ၈၀၀၀၀ ကျပ်ဖြစ်ပြီး ငါးရံ့ခြောက် တစ်ပိဿာ ၉၀၀၀၀ ကျပ်မှ ၁၀၅၀၀၀ ကျပ်ဈေးဖြင့် ရောင်းချရသည့်အတွက် ငါးရံ့ခြောက် တစ်ပိဿာအပေါ် ၁၅၀၀၀ ကျပ်ခန့် အမြတ်အစွန်းရရှိပြီးငါးရံအရေခွံကိုလည်းကြော်၍ ပြန်လည်ရောင်းချနိုင်ပါ၍ ထုတ်လုပ်သူများအနေဖြင့် တစ်ပိုင်တစ်နိုင်ထုတ်လုပ်ရောင်းချလျက်ရှိကြောင်း သိရှိရပါသည်။

DOCA(ပဲခူး)