မြန်မာ့ရိုးရာမုန့်ပဲသရေစာများတွင် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်တဲ့ မုန့်တစ်မျိုးကတော့ မုန့်စင်္ကြာ (သို့မဟုတ်) မုန့်ပန်းခွေပဲ ဖြစ်ပါသည်။ မုန့်စင်္ကြာကို ပြည်မြို့တွင်သာမက ပြည်မြို့၏အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ နယ်များ၊ ကျေးရွာများတွင်လည်း ဒေသထွက်ကုန်တစ်မျိုးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဒေသလက်ဆောင် အဖြစ်လည်း နာမည်ကြီးတဲ့ မုန့်တစ်မျိုးဖြစ်ပါသည်။ တချို့အလှူများတွင် မုန့်စင်္ကြာကို အလှူအတန်းများ ပြုလုပ်ရာတွင်လည်း ဧည့်ခံစရာ မျက်နှာပန်းလှတဲ့မုန့်အဖြစ် တည်ခင်းကြ ပါသည်။ မုန့်စင်္ကြာကို အလွယ်တကူလုပ်စားချင်တဲ့သူများအတွက် မုန့်စင်္ကြာလုပ်နည်းလေးကို လည်း တင်ပြပေးလိုက်ပါသည်။ မုန့်စင်္ကြာတွင်ပါဝင်သည့်ပစ္စည်းများမှာ သာကူမုန့်၊ ဂျုံမုန့်၊ ဆန်မုန့်၊ ကြက်ဥ၊ သကြား၊ ဆား၊ နှမ်းဆီ၊ ထုံးရေကြည်၊ နှမ်းဖြူနှင့် နှမ်းနက် နှစ်မျိုးစလုံးကို ရော၍ထည့်ရပါမည်။ နောက်ထက်တစ်ခုကတော့ မုန့်စင်္ကြာပြုလုပ်ရာတွင် ပြုလုပ်ရမည့် မုန့်စင်္ကြာပုံဖော်ပေးမည့် မိုလေးပဲဖြစ်ပါသည်။ ပြည်မြို့ရဲ့ လူကြိုက်များတဲ့ မုန့်စင်္ကြာကို မုန့်ကြာခွက်၊ မုန့်ပန်းခွေဟူ နာမည်မျိုးစုံဖြင့် ဒေသလိုက်၍ အခေါ်အဝေါ် ကွဲပြားမှုများရှိသလို ပါဝင်ပစ္စည်းပေါ်လိုက်၍ အရသာအနည်းအများ ကွဲပြားမှုလည်းရှိပါသည်။ မုန့်စင်္ကြာ ငါးခုလျှင် ကျပ် (၁၀၀၀)၊ လက်ဆောင်ပေးချင်သူများအတွက် ပါကင်လှလှများဖြင့် ထုတ်ပိုးထားတဲ့ အထုတ်လေးများကတော့ မုန့်အခုအရေပေါ်မူတည်၍ ဈေးနှုန်းကွာခြားမှု များလည်းရှိပါသည်။ လက်ရှိ မျက်မှောက်ခေတ်တွင် ဒေသထွက်မုန့်ပဲသရေစာများကို တန်ဖိုးမြှင့်ထုတ်ကုန်အဖြစ် packing လှလှ လေးများဖြင့် ထုတ်ပိုးပြီး ဒေသထွက်ကုန်အဖြစ် ရောင်းချရ၍ မိသားစုတစ်ပိုင်တစ်နိုင် လုပ်ငန်းလုပ်တဲ့ သူများအနေနဲ့ အပိုဝင်ငွေလည်းရ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများလည်းရရှိ၍ အဆိုပါ မုန့်စင်္ကြာကို တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် ပိုမိုထုတ်လုပ်သင့်ကြောင်း အကြံပြုရေးသားတင်ပြလိုက်ပါသည်။

DOCA(ပဲခူး)

   ၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ဒုတိယအပတ်အတွင်း ရှမ်းပြည်နယ်(အရှေ့ပိုင်း)၊ ကျိုင်းတုံမြို့ရှိ အခြေခံစားသောက်ကုန်များဖြစ်သော ရွှေဘိုပေါ်ဆန်မွှေး တစ်ပြည် ၈၄၀၀ ကျပ်၊ ဧည့်မထ (ဒေသ) ဆန် တစ်ပြည် ၃၈၀၀ ကျပ်ဖြင့် ရောင်းဝယ်လျက်ရှိပါသည်။ စားဖိုဆောင်စားသောက်ကုန်များ အနေဖြင့် ကြက်သွန်နီ တစ်ပိဿာ ၅၀၀၀ ကျပ်၊ ကြက်သွန်ဖြူ(ကြူကုတ်) တစ်ပိဿာ ၁၀၀၀၀ ကျပ်၊ (ရှမ်းစ) တစ်ပိဿာ ၁၀၀၀၀ ကျပ်၊ ငရုတ်သီးခြောက်(ရှည်)တစ်ပိဿာ ၁၆၅၀၀ ကျပ်၊ ငရုတ်သီးခြောက်(ပွ) တစ်ပိဿာ ၂၇၀၀၀ ကျပ်၊ ဆား တစ်ပိဿာ ၄၀၀၀ ကျပ်၊ ခရမ်းချဉ်သီး တစ်ပိဿာ ၈၀၀၀ ကျပ်၊ အာလူး တစ်ပိဿာ ၃၅၀၀ ကျပ်၊ မန်ကျည်းသီးမှည့် တစ်ပိဿာ ၁၂၅၀၀ ကျပ်၊ ပဲတောင့်ရှည် တစ်စည်း ၁၀၀၀ ကျပ်၊ ဂေါ်ဖီထုပ် တစ်ထုပ် ၃၂၀၀ ကျပ်နှင့် ဂျင်း(ချင်း) တစ်ပိဿာ ၄၀၀၀ ကျပ် စသည်ဖြင့် ရောင်းဝယ်လျက်ရှိပါသည်။

          ကျိုင်းတုံမြို့တွင် ဇန်နဝါရီလ ဒုတိယအပတ်အတွင်း စားသုံးဆီဈေးနှုန်းများအနေဖြင့် စားအုန်းဆီ တစ်ပိဿာ ၁၁၅၀၀ ကျပ်နှင့် ပဲဆီ(ရိုးရိုး) တစ်ပိဿာ ၂၄၀၀၀ ကျပ်၊ ကြက်ဥဈေးမှာ တစ်လုံး ၅၀၀ ကျပ်နှင့် ဘဲဥ တစ်လုံး ၇၅၀ ကျပ်ဖြင့် ရောင်းဝယ်လျက်ရှိပါသည်။ အသား/ငါးဈေးနှုန်း များမှာ ကြက်သား (CP) တစ်ပိဿာ ၂၂၀၀၀ ကျပ်၊ ဝက်သား တစ်ပိဿာ ၃၈၀၀၀ ကျပ်၊ အမဲသား တစ်ပိဿာ ၃၂၀၀၀ ကျပ်၊ ငါးကြင်း တစ်ပိဿာ ၃၀၀၀၀ ကျပ်၊ ငါးမြစ်ချင်း တစ်ပိဿာ ၁၈၀၀၀ ကျပ် ဈေးနှုန်းများဖြင့် ရောင်းဝယ်လျက်ရှိကြောင်းသိရှိရပါသည်။

          ကျိုင်းတုံမြို့ အခြေခံစားသောက်ကုန်ဈေးနှုန်းများမှာ ယခင် ဇန်နဝါရီလ ပထမအပတ်နှင့် ဈေးနှုန်းနှိုင်းယှဉ်ပါက ပေါ်ဆန်းဆန်၊ ဧည့်မထ(ဒေသ)ဆန်၊ ဂျင်းနှင့်ဂေါ်ဖီထုပ် ဈေးနှုန်းအနည်းငယ် ကျဆင်းခဲ့ပါသည်။ ယင်းသို့ ပေါ်ဆန်းဆန်နှင့် ဧည့်မထ(ဒေသ)ဆန်ဈေးနှုန်း ကျဆင်းရခြင်းမှာ ဆန်(အသစ်)ဈေးနှုန်းဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဂျင်းနှင့်ဂေါ်ဖီထုပ် ဈေးနှုန်းကျဆင်းရခြင်းမှာ ရာသီပေါ်ထွက်ချိန်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ ပဲဆီ၊ ကြက်သွန်နီနှင့်ခရမ်းချဉ်သီး ဈေးနှုန်းအနည်းငယ် မြင့်တက်ခဲ့ပါသည်။ ယင်းသို့ ပဲဆီဈေးနှုန်းမြင့်တက်ရခြင်းမှာ ဝယ်ရင်းဈေးမြင့်တက်ခဲ့သောကြောင့် လည်းကောင်း၊ ကြက်သွန်နီနှင့်ခရမ်းချဉ်သီး ဈေးနှုန်းမြင့်တက်ရခြင်းမှာ ပြည်မမှအဝင်နည်းသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ကျန်အခြေခံစားသောက်ကုန်ဈေးနှုန်းများမှာ တည်ငြိမ်လျက်ရှိကြောင်း သိရှိရပါသည်။

DOCA(ရှမ်း)

          မြန်မာလူမျိုးတို့သည် ရှေးယခင်နှစ်ပေါင်းများစွာကပင် တောင်သူယာလုပ်ဓားမခုတ် နည်းလမ်းများဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများကို ဇောက်ချ လုပ်ကိုင်လာခဲ့ကြသဖြင့် မိမိတို့၏ ဝမ်းရေးအတွက် ဖူလုံသည်သာမက ပိုလျှံသည်များကိုလည်း နီးစပ်ရာ တိုင်း၊ နိုင်ငံများသို့ ကူလူးဆက်ဆံ ရောင်းဝယ်လာခဲ့ကြသည်မှာ နှစ်ပဋိစေဒ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ရှေးယခင်မင်းအဆက်ဆက်မှသည် ယနေ့အချိန်အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော မင်းများသည်လည်း နိုင်ငံ၏ စိုက်ပျိုး၊ မွေးမြူရေးကို ပိုမိုအလေးပေးဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ခေတ်မှီစိုက်ပျိုးရေး နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍကို မြှင့်တင်နိုင်ရန် အတွက်လည်း အဘက်ဘက်မှ အားပေးဆောင်ရွက်လျက် ရှိပါသည်။မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရာသီအလိုက် စိုက်ပျိုးသော သီးနှံပင်၊ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပင်များ များစွာရှိသည့်အနက် ပန်းဂေါ်ဖီ စိုက်ပျိုးမှုသည်လည်း တောင်ပေါ်ဒေသများအတွက် သာမက၊ မြေပြန့်ဒေသများအတွက်ပါ အတန်အသင့် စိုက်ပျိုးသင့်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက် တစ်မျိုးဖြစ်ပါသည်။

          ပန်းဂေါ်ဖီကို မြေထဲပင်လယ်ကမ်းခြေဒေသ ဆိုက်ပရပ်စ်ကျွန်း၊ ဆီးရီးယား၊ အီဂျစ်၊ စပိန်၊ အီတခီနှင့် ဥရောပတိုက် အနောက်မြောက်ပိုင်းတို့တွင် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း (၁၆၀၀) ခန့်ကပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ပန်းဂေါ်ဖီကို မြန်မာနိုင်ငံအထက်ပိုင်းတွင် အများဆုံး စိုက်ပျိုးကြပြီး၊ အခြားဒေသများတွင်လည်း တွေ့ရသည်။ ပန်းဂေါ်ဖီအမျိုးပေါ်မူတည်၍ နေရာအနှံအပြားတွင် စိုက်ပျိုးကြပြီး သက်လျင်မျိုး ( Snow Ball) သက်တမ်း(၉၀) ကို မြေပြန့်ဒေသတွင် စိုက်ပျိုးကြပြီး၊ သက်ကြီးမျိုး ( Snow Flower)  သက်တမ်း(၁၂၀) ကို တောင်ပေါ်ဒေသများတွင် စိုက်ပျိုးကြသည်။

          ပန်းဂေါ်ဖီသည်ရာသီဥတု အနေဖြင့် အအေးကြိုက်သော်လည်း အပူဒဏ်ခံနိုင်ရည်ရှိသော အပင်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ အေးပြီးအစိုဓာတ်အမြဲရရန် လိုအပ်ပြီး၊  ရာသီဥတုခြောက်သွေ့နေလျှင် အပွင့်မဖြစ်လာနိုင်ဘဲ ပန်းဂေါ်ဖီစိုက်လျှင် မြေအမျိုးအစားစထက် ရာသီဥတုက ပိုအရေးကြီးသည်ကို သတိပြုရန် လိုအပ်သည်။ ပန်းဂေါ်ဖီကို မြေပြန့်ဒေသတွင် စက်တင်ဘာ၊ အောက်တိုဘာလများတွင် စိုက်ပျိုးကြပြီး၊ တောင်ပေါ်ဒေသတွင် ဧပြီ၊ မေ၊စက်တင်ဘာ၊ အောက်တိုဘာလများတွင် အများဆုံး စိုက်ပျိုးသည်။

          ပန်းဂေါ်ဖီစိုက်ပျိုးရန် ဦးစွာမြေနေရာကို ရွေးချယ်၍ မြေစိုင်ကလေးများရသည်အထိ ပြုပြင်ထားရမည်။ မြေများစွာညက်လျှင် ရေလောင်းသည့်အခါ ကျပ်သိပ်သွားနိုင်သောကြောင့် လေဝင်လေထွက် မကောင်းဘဲ အညှောက်ပေါက်မှု နည်းလာနိုင်ပါသည်။ ပျိုးပေါင်ပေါ်တွင် မျိုးစေ့များချ၍ နွားချေးဆေးမှုန့်ဖြူးပြီး၊ ကောက်ရိုးခြောက်များဖုံးအုပ်ကာ ရေကိုရွှဲရွှဲလောင်းပေးရပါမည်။ (၃-၄) ရက်ကြာလျှင် အညှောက်ပေါက်လာမည်။ (၁၂) ရက်ကြာသောအခါ တန်းကြားကို မြေဆွပေါင်းရှင်း၊ ရက်(၂၀) ကြာလျှင် ယူရီးယား မြေသြဇာကို ရေဖျော်ပြီး ရေဝသည့်တိုင်အောင် လောင်းပေးရမည်။ ပျိုးနှုတ်နေစဉ် မိုးရွာမည်ဆိုပါက အမြစ်များကို ငှက်ပျောရွက်ဖြင့် ထုပ်ပြီး အမြစ်ခြောက်မသွားစေရန် အမှောင်ခန်းထဲတွင် ရေစိမ်ထားပေးရပါမည်။ စိုက်ပျိုးရန်ပမာဏမှာ ပန်းဂေါ်ဖီ တစ်ဧကလျှင် မျိုးစေ့ (၁၀၀- ၁၅၀) ဂရမ် လိုအပ်ပါသည်။

          စိုက်ပျိုးခြင်းကို ပြုလုပ်ရာတွင် ပျိုးဘောင်ပြုလုပ်စဉ်ကတည်းက စိုက်ခင်းကို ထယ်(၂) စပ်၊ ထွန် (၃) စပ် ဝင်၍ မြေပြုပြင်ပေးရမည်။ သတိပြုရန်မှာ မိုးများသော ဒေသများတွင် ရေသွင်း၊ ရေထုတ်မြောင်းများ ပြုလုပ်ပေးရပါမည်။ ပျိုးသက် (၃၅-၄၀) ရက်ကြာလျှင် ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုး နိုင်ပါသည်။ အပင်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရာတွင် ရေကို တစ်ပက်(သို့) နှစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ်ကျ သွင်းပေးရန်လိုအပ်ပြီး အပွင့်ကောင်းစွာ ပွင့်ချိန်တွင် နေရောင်ခြည် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ပါက ပန်းပွင်အရောင်ပြောင်းသွားတက်ပြီး၊ စားရတွင်လည်းကြမ်း၍ အရသာမှာလည်း ခါးသက်လာတက်သည်ကို သတိပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။ ပန်းဂေါ်ဖီများ ကောင်းစွာပွင့်ဖူးနိုင်ရန်ပိုးသတ်ဆေး၊ ပေါင်းသတ်ဆေးများကိုလည်း သင့်သလို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။ ပန်းဂေါ်ဖီကို ရိတ်သိမ်းရာတွင် (၂) လ ခွဲ ခန့် အကြာတွင် စတင်ခုတ်နိုင်ပါသည်။ ပန်းဂေါ်ဖီ  (၁)  ဧက လျှင် အမျိုးအစားပေါ် မူတည်၍ (၅) တန်မှ (၈) တန်အထိ ထွက်ရှိနိုင်ပါသည်။

          ပန်းဂေါ်ဖီသည် တောင်ပေါ်ဒေသနေပြည်သူများ အစဉ်တစိုက် စိုက်ပျိုးသော ဟင်းသီးဟင်းရွက် တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ ခေတ်မှီနည်းလမ်းများဖြင့် ဈေးကွက်ဝင်အရည်အသွေးမြှင့် ပန်း‌‌‌ဂေါ်ဖီများရရှိရေး၊ ပန်းတိုင်ရည်မှန်းချက်ထက် ပြည့်မှီကျော်လွန်စေရေး၊ ခိုင်မာသော ဈေးနှုန်းဈေးကွက် ရရှိစေရေးတို့အတွက် ဖော်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် ပန်းဂေါ်ဖီစိုက်တောင်သူများအနေဖြင့် အရည်အသွေးကောင်းသော ပန်းဂေါ်ဖီမျိုးများကို ရွေးချယ်စိုက်ပျိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပန်းဂေါ်ဖီစိုက် ဝင်ငွေလိုက် ဟုဆိုသည့်အတိုင်း  ပြည်ပသို့တင်ပို့ရောင်းချခြင်းဖြင့် နိုင်ငံခြားငွေရရှိစေပြီး၊ တောင်သူများအနေဖြင့် မိမိ၏ မြေ၊ ရေနှင့် ကိုက်ညီသော မျိုးကောင်းမျိုးသန့်များကို ရွေးချယ်စိုက်ပျိုးခြင်းဖြင့် ဝင်ငွေများတိုးပွားလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ တာဝန်ရှိသူများမှလည်း ခိုင်မာသောဈေးနှုန်းဈေးကွက် ရရှိအောင်ဖော်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍအတွက် ကောင်းမွန်သောအကျိုးရလဒ်များ   ဖြစ်ထွန်းပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရပါသည်။

DOCA(ပဲခူး)

                     စစ်ကိုင်းမြို့၊ ပါရမီရပ်ကွက်ရှိ “စိန်ကြည်”ဂျုံခေါက်ဆွဲလုပ်ငန်းကို ၁၉၉၀ခုနှစ်က စတင်ပြီး မတည်ရင်းနှီးငွေကျပ်သိန်း(၁၀၀၀)ဖြင့် တစ်ပိုင်တစ်နိုင် အိမ်တွင်းစားသောက်ကုန်လုပ်ငန်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ရာ ယခုလုပ်သားအင်အား ကျား(၂၅)ဦး၊ မ(၅၅)ဦး စုစုပေါင်း (၈၀)ဦးအား အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းများပေးနိုင်ပါသည်။ လုပ်သားတစ်ဦးလျှင် (၂)သိန်းမှ (၃)သိန်းထိ လုပ်ငန်း ကျွမ်းကျင်မှုပေါ်မူတည်၍ လုပ်အားခများပေးချေပါသည်။ ဂျုံကုန်ကြမ်းကို မန္တ‌လေးမြို့မှ ဒုံးပျံတံဆိပ်ကို ဝယ်ယူအသုံးပြုသည်။ တစ်လလျှင်ကုန်ကြမ်း ဂျုံ ၃၀ပိဿာဝင် အိတ် ၈၀၀ကို အသုံးပြု၍ ကုန်ချောခေါက်ဆွဲခြောက် ၂၃၀၀၀ပိဿာခန့် ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။

                    ကုန်ချောထုတ်လုပ်ပုံအဆင့်ဆင့်မှာ ဂျုံ၊ ကြက်ဥ၊ ရေ၊ ဆားနှင့် ဆော်ဒါများဖြင့် မွှေသည့် စည်တွင်ထည့်ကာ အချိန်မိနစ် ၂၀ခန့်မွှေသည်။ ထွက်ရှိလာသော ဂျုံများကို ကြိတ်ခုံ(၅)ခုမှ အဆင့်ဆင့်ဖြတ်၍ ဂျုံပြားများ ရရှိလာပြီး ခေါက်ဆွဲမျှင်ဖြတ်သည့်စက်ဖြင့် အမျှင်များဖြတ်သည်။ ခေါက်ဆွဲမျှင်များကို တုတ်တန်းများ ပေါ်တွင်တင်၍ ရေနွေးငွေ့ဖြင့် အချိန်၆၀မိနစ်ကြာခန့် ပေါင်းထည့်ခေါက်ဆွဲများနှင့် အစိမ်းနေလှန်းသည့် ခေါက်ဆွဲအမျိုးအစားများဟူ၍ နှစ်မျိုးထုတ်လုပ် သည်။ ရေနွေးငွေ့ဖြင့်ပေါင်းခံသည့် ခေါက်ဆွဲ၏ အားသာချက်မှာ အမျှင်များပြတ်တောက်မှု နည်းသည်။ ပေါင်းခံပြီးခေါက်ဆွဲများကို လက်ဖြင့်ခွေ၍ ဗန်းများတွင်ထည့်၍လည်းကောင်း၊ အစိမ်း ခေါက်ဆွဲများကို တုတ်တန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ လှန်းစင်များဖြင့် နေပူရှိန်ပြင်းလျှင် (၅)နာရီခန့်နေလှန်းသည်။ခေါက်ဆွဲခြောက်ပါကသတ်မှတ်ထားသည့် အရှည်အတိုင်းဖြတ်တောက်ပြီး ၂၀ကျပ်သား၊  ၅၀ကျပ်သားစသည့် အလေးချိန်အသီးသီးဖြင့် ထုပ်ပိုးမှုပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ထုပ်ပိုးသည်။ ကုန်ချောကို စိန်ကြည်ဂျုံခေါက်ဆွဲ၊ စိန်ကြည်ကြက်ဥ ခေါက်ဆွဲ၊ ရွှေမောင်း နန်းလုံး/နန်းပြား၊ ရွက်လှေ နန်းလုံး/နန်းပြား၊ ရွှေနဂါးညီနောင် နန်းလုံး/နန်းပြား၊ ရွှေလက်ဝါးတံဆိပ်အမျိုးမျိုး၊ ဈေးနှုန်းအမျိုးမျိုး ဖြင့် ထုတ်လုပ်ရောင်းချသည်။ စက်ရုံလက်လီ/ လက်ကားဈေးနှုန်းများမှာ အလေးချိန် အနည်းအများ ပေါ်မူတည်၍ တစ်ထုပ်လျှင် အနည်းဆုံး ၁၃၀၀ကျပ်မှ ကျပ်၃၀၀၀ထိသာ သတ်မှတ်ပြီး အရည် အသွေးမှန်၊ အလေးချိန်မှန်၊ ဈေးနှုန်းမှန်ဖြင့်ထုတ်လုပ်ရောင်းချသဖြင့် စားသုံးသူပြည်သူများအတွက် သင့်တင့်မျှတသော ဈေးနှုန်းများဖြစ်သည်။ စိန်ကြည်ခေါက်ဆွဲစက်မှ ထွက်ရှိသည့် ဂျုံခေါက်ဆွဲများကို စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းနှင့် မြန်မာပြည်အနှံ့သို့ တင်ပို့ ရောင်းချလျက်ရှိသည်။ အစား အသောက်နှင့်ဆေးဝါးကွပ်ကဲရေးဦးစီးဌာန (FDA)၏ လက်မှတ်ရရှိပြီး ဖြစ်၍ စားသုံးသူပြည်သူများအတွက် စိတ်ချယုံကြည်စွာဖြင့် ဝယ်ယူစားသုံးနိုင်သည့် ခေါက်ဆွဲဖြစ်ကြောင်း လုပ်ငန်းရှင်ထံမှ သိရှိရပါသည်။

DOCA(စစ်ကိုင်း)

                    စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာမြို့နယ်တွင် ကိုင်းခရမ်းချဉ်သီးကို မအူကျေးရွာ၊ တနောင်းတောကျေးရွာ၊ အောင်သာကျေးရွာ၊ လယ်စဉ်ကျေးရွာများတွင် စိုက်ပျိုးလျက်ရှိကြောင်း ခရမ်းချဉ်စိုက်တောင်သူများထံမှ သိရပါသည်။

                        ခရမ်းချဉ်စိုက်ပျိုးရာတွင် စပ်မျိုးခရမ်းချဉ်များဖြစ်သည့် တိုင်ထောင်ခရမ်းချဉ်၊ ငုတ်တုတ် ခရမ်းချဉ်နှင့် နွယ်ခရမ်းချဉ်မျိုးများအား ရွေးချယ်စိုက်ပျိုးကြကြောင်း၊ စတင်ပျိုးထောင်ချိန် ခရမ်းချဉ် စေ့တစ်စေ့ ပျိုးအိတ် တစ်အိတ်နှုန်းဖြင့်ထည့်ကာ ပျိုးထောင်ကြပြီး ရက်ပေါင်း (၂၀)ခန့်ရှိလျှင် ခရမ်းချဉ်စိုက်မည့် စိုက်ခင်းသို့ရွှေ့ပြောင်းစိုက်ပျိုးကြောင်းသိရသည်။ စိုက်ပျိုးပြီး တစ်လခန့်ကြာလျှင် စတင်အပွင့်ပွင့် အသီးသီးကြောင်း၊ နောက်ထပ်အပွင့်များ ပွင့်လာပြီး ခရမ်းချဉ်သီးများရင့်မှည့်ကာ ၃ လခန့်အကြာတွင် စတင်ခူးဆွတ် ရောင်းချကြကြောင်း သိရပါသည်။ စိုက်ပျိုးမှု ကုန်ကျစရိတ်အနေဖြင့် မျိုး၊ သွင်းအားစု၊ မြေပြုပြင်ခ၊ လုပ်သားခအပါအဝင်တစ်ဧက လျှင် စုစုပေါင်း ငွေကျပ် ၁၅  သိန်းခန့် ကုန်ကျကြောင်း၊ စိုက်ဧက တစ်ဧကလျှင် ပိဿာချိန် ၃၀၀၀ - ၃၅၀၀ ခန့်ထွက်ရှိကြောင်း၊ မြေအနေအထားပေါ်မူတည်၍ အထွက်နှုန်းကွာဟမှုရှိကြောင်း သိရသည်။

            ခရမ်းချဉ်သီးများကို  တစ်ပတ်တစ်ခါခူးဆွတ်ရကြောင်း၊ ထွက်ရှိလာသည့် ခရမ်းချဉ်သီး များကို မုံရွာမြို့ ဈေးကွက်သို့လည်းကောင်း၊ ရန်ကုန်၊ မန္တလေးသို့ လည်းကောင်း လက်ကား တစ်ပိဿာလျှင် ၃၅၀၀ ကျပ်ဖြင့်တင်ပို့ရောင်းချလျက်ရှိပြီး  အကျိုးအမြတ်အနေဖြင့်ကျပ်(၉၀၀၀၀၀၀)သိန်းခန့်ရရှိကြောင်း သိရသည်။

DOCA(စစ်ကိုင်း)